Badanie o nazwie ACTG 315

Eksperyment zakończono po 38 tygodniach, kiedy w statystykach niepokojąco wzrosła liczba śmiertelnych przypadków wśród grupy osób poddanej kuracji inhibitorów proteaz. (115) Porównywanie procentu umieralności – 1,4% wśród grupy zażywającej nowy lek i 3,1% dla grupy przyjmującej lek poprzedni – nie ma statystycznego znaczenia. Zmusza jedynie szefów kampanii reklamowej promujących lek do stwierdzenia, iż „z powodu przedwczesnego zakończenia badania, nie istnieją wystarczające dane, by określić statystycznie wpływ Crixivanu na jakość zdrowia”. (117)

Badanie o nazwie ACTG 315 poświęcone inhibitorom pro-teaz, przeprowadzone przez Narodowy Instytut Zdrowia, od-notowano jako sukces, chociaż wnioski z tego przedsięwzięcia oparto na krótkotrwałej, dwunastotygodniowej analizie. (118) Dr Michael Lenderman, główny protokolant i autor ACTG 315 przyznaje, że badanie nie było skierowanie na zdrowie pacjenta. Jego wyniki określone zostały na podstawie marke-rów zastępczych „ładunku wirusów”, testu, który nie diagno-zuje choroby ani ilości aktywnych wirusów, a także nie określa poziomu zdrowia.

Brak danych o długoterminowych skutkach inhibitorów proteaz nie zniechęciło dominujących organizacji na rzecz walki z AIDS do zaprzestania promowania tychże leków. Po-dążając za doniesieniami mediów, dołączyły one do chóru śpiewających bezkrytyczne pieśni na cześć cudotwórczych farmaceutyków zamiast sprawdzić dowody ich skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. W ferworze powszechnej ak-ceptacji specjaliści od AIDS również przymknęli oczy na bez-sprzeczny brak dokumentacji potwierdzającej zbawienne działanie inhibitorów proteaz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *