Krzyś Bud

Diagnoza choroby Crohn’a

Po kilku dniach od ponownego badania znów otrzymałam telefon z prośbą o stawienie się w wydziale zdrowia, dodając, że nie mogą udzielić żadnych informacji przez telefon. Kiedy tam dotarłam, poinformowano mnie, że jestem HIV-pozy- tywna. (…)

Jedyne, co pamiętam z tego dwugodzinnego spo-tkania ze specjalistą, to kółka, które kreślił na pa-pierze. Symbolizowały komórki immunologiczne, które po zainfekowaniu przez wirusy eksplodują uwalniając je, poczym te zarażają kolejne komórki i cykl się powtarza. Rozhisteryzowana wybiegłam z budynku i zadzwoniłam do rodziców. Kiedy dotarłam do domu, powiedziałam o wszystkim mojemu chłopakowi, który oskarżył mnie o zarażenie go wirusem. (…)

Zdałam sobie sprawę, że zostało mi najwyżej dwa lata życia. Kiedy miałam 13 lat, wykryto u mnie reumatoidalne zapalenie stawów. W wieku 18 lat zaczęły się moje kłopoty z żołądkiem. Po konsul-tacji u wielu lekarzy i przyjmowaniu dużej dawki leków, usunięto mi wyrostek robaczkowy i wy-cięto kilka centymetrów okrężnicy. Następnie zdiagnozowano u mnie chorobę Crohn’a, nieule-czalne niedomaganie jelit. Powiedziano mi, że ta choroba w znaczny sposób narazi na szwank mój system odpornościowy i może powodować prze-wlekły ból żołądka, utrzymujący się w niektórych przypadkach nawet do końca życia. W ciągu dwóch kolejnych lat zmagałam się z mononukle- ozą, różyczką, wrzodami żołądka i chronicznym zmęczeniem. (…)

Jak widać, do czasu pozytywnej diagnozy HIV byłam już dostatecznie wykończona ciągłymi ku-racjami medycznymi, więc lekarze namawiali mnie do brania sterydów, na co nie chciałam się zgo-dzić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *