Doprowadzenie ładunku do ilości niewykrywalnych przy kuracji nuklezydowej

Jedynym, ale równie wątpliwym jak wszystkie tego typu historie rezultatem terapii jest obniżony poziom „ładunku wirusa”. Jednakże nawet niewykrywalny jego stopień nie jest bezpre-cedensowym wydarzeniem w leczeniu HIV – AZT przez wiele lat obniżało ten poziom bez wpływu na dalszy rozwój choi’oby. Magazyn „POZ” opublikował artykuł, w którym czy-tamy, że „w europejskim badaniu o nazwie Delta, aż u 40% uczestników zażywających mieszaninę AZT/ddl nie wykryto żadnego ładunku wirusa, co zaobserwowano także u 5% pa-cjentów przyjmujących jedynie AZT. Od dziesięciu lat potra-fimy zmniejszać poziom ładunku wirusa do niewykrywalnych ilości. Jeśli jednak doprowadzenie ładunku do ilości niewy-krywalnych przy kuracji nuklezydowej nie zapobiegło postę-powi choroby i śmierci, dlaczego niewykrywalny ładunek przy kombinacjach proteaz jest odporny na niepowodzenie? Może różni je fakt, że pacjenci byli pod zbyt krótką obserwacją, by móc to stwierdzić? (130)

Chociaż media przypisują koktajlom chemicznym znaczny spadek liczby przypadków zachorowań i śmierci z powodu AIDS, raporty Centrum Kontroli Chorób dają wyraźny dowód na to, iż spadek ten rozpoczął się na długo przed wpro-wadzeniem leku na rynek. (131)

Niektórzy eksperci wiążą zmniejszenie się liczby śmiertel-nych przypadków AIDS z tym, iż ponad połowa wszystkich przypadków AIDS zanotowanych od 1993 roku dotyczy ludzi HIV-pozytywnych bez żadnych symptomów choroby. (132) Poza tym, współczynnik zachorowalności zmalał w 1991 roku i od tego czasu wzrósł tylko raz, w pierwszym kwartale 1993 roku, kiedy wzbogacono listę chorób i symptomów pod-legających definicji AIDS.

Dla niektórych chór entuzjastycznych raportów prasowych na temat inhibitorów proteaz przypomina wprowadzenie na rynek AZT ponad dwanaście lat temu. „Od tamtej pory nie-wiele się zmieniło.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *