Ekspresja emocji u córki

Dużą przyjemność sprawiło mi spotkanie z nią po kilku latach, kiedy dowiedziałam się, że jest na studiach, które bardzo ją interesują. Była dumna, że się na nie dostała. Stało się tak, jakby wyzwoliła się spod wpływu rodziców i sama zaczęła decydować o własnym losie. W zakresie nabywania, przejmowania od rodziców przekonań w ciągu wielu lat życia Grażyny funkcjonował następujący mechanizm. Jej matka wychowywana w surowej atmosferze powtarzała wzory postępowania swojej matki (nie zdając sobie z tego sprawy). Jej surowość ograniczała ekspresję emocji u córki – w wewnętrznym świecie Grażyny dominowały przekonania ro- %

dziców wyznaczające jej mało ambitną przyszłosc. Córka była równie mało ekspresywna jak jej matka. W doświadczeniach dziewczyny zauważa się pewną rolę blokowania energii życiowej. Jej energia zużywana była na hamowanie aktywności, napięcia lokalizowały się w określonych częściach ciała (miewała bóle głowy, obserwowało się u niej wegetatywną ekspresję emocji – czerwienienie, pocenie się). Energia była wycofana ze świata zewnętrznego. Uwaga Grażyny była skoncentrowana na reakcjach ustroju.

Jakie są moje doświadczenia z pracy z matką Grażyny i rodzicami innych moich pacjentów? W większości znanych mi przypadków zamierzali wychować swoje dzieci na ludzi dobrych, szczęśliwych, osiągających więcej niż oni sami. Starali się tak wykorzystać zdobytą wiedzę, aby stworzyć dzieciom życie łatwiej sze, niż było ich własne. Dążyli do przekazania im swoich wartości, do przekroczenia własnych ograniczeń. W sposób niezamierzony ich zachowanie stawało się jednakże źródłem poważnych cierpień i problemów ich dzieci. Rodzice moich pacjentów nie ponosili winy za trudności swojego dziecka, wynikały one bowiem ze sposobu, w jaki sami byli traktowani przez swoich rodziców.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *