GRUPA JAKO TŁO

Większość opisanych przeze mnie doświadczeń psychoterapeu-tycznych odbywa się w czasie sesji grupowych. Grupa psychotera-peutyczna stanowi pewną całość (jest nie tylko zbiorem poszczególnych pacjentów), rządzącą się własnymi prawami. Procesy grupowe mają wpływ na przebieg indywidualnej pracy psychoterapeutycznej. Oznacza to, że efekty zastosowanych oddziaływań zależą nie tylko od przygotowania do zmiany poszczególnych uczestników, lecz również od dojrzałości całej grupy.

W życiu różnych grup psychoterapeutycznych mogą pojawić się te same etapy rozwoju. W początkowych spotkaniach zwykle panuje pewne napięcie, nieufność, niechęć do mówienia o sobie. Gdy przeżycia członków grupy nasilają się, dochodzi do ich ujawnienia. W tym wstępnym okresie prowadzący sesję podsuwa pewne reguły postępowania, którymi ludzie rzadko kierują się w życiu codziennym. Mogą one dotyczyć sposobu komunikowania się, np. zachęcać do otwartego wyrażania pojawiających się myśli czy doznawanych odczuć. Stwarza to okazję do zdobywania nowych doświadczeń. Po pierwsze, niektórzy pacjenci mogą zdecydować się na zachowania, jakich nie przejawiali w przeszłości. Po drugie, powtórzone z przeszłości stare zachowania mogą się spotkać z nową, nie znaną pacjentowi dotychczas reakcją pozostałych uczestników grupy.

Wspominałam, iż grupa jest całością. Znaczy to, że w poszczególnych etapach swojego rozwoju staje ona przed specyficznymi problemami, że członkowie grupy przeżywają wspólne zahamowania czy też pragnienia o charakterze konfliktowym (np. chęć zyskania zainteresowania psychoterapeuty i obawę, że za okazywanie pragnień mogą zostać ukarani). W pierwszym etapie rozwoju grupy dyskusje nierzadko dotyczą problemu podobieństwa i różnic między uczestnikami spotkań.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *