olej moringa

HIV jako typ powolnego wirusa

Od dziesięciu lat pojęcie uśpienia wirusa było usprawiedli-wieniem wielu paradoksalnych teorii dotyczących HIV. Spe-cjaliści głoszą, że HIV jest typem powolnego wirusa, który pozostaje w uśpieniu, zanim uaktywni się i zacznie niszczenie komórek odpornościowych. Koncepcja ta zyskała ogólnoświa-tową akceptację, mimo faktu, że nie odnaleziono znaczących ilości wirusa HIV w momencie, kiedy powinien być najbar-dziej aktywny – gdy pacjenci AIDS byli faktycznie poważnie chorzy. (137)

1995 rok przyniósł kres hipotezom, które nie miały prze-konującego zakończenia. W tym czasie dwaj badacze AIDS, dr David Ho z Centrum Badawczego Aarona Diamonda i dr George Shaw z Uniwersytetu w Alabamie, przedstawili światu wyniki swoich spostrzeżeń. Ho i Shaw zaprezentowali teorię, którą scharakteryzowali jako niezaprzeczalny dowód na to, że wirus HIV aktywny jest już od momentu infekcji i występuje w wystarczającej ilości, by spowodować masowe zniszczenie limfocytów T. (138) Przyznali, że odkryli około 100 tysięcy jednostek HIV na ml krwi pacjenta z AIDS dzięki zastosowaniu metody pomiarowej wirusa opartej na nowej technologii reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR).

Według ich analiz, HIV zawsze był aktywny i obecny w ogromnej ilości, jednak jego obecność i aktywność nie powinna być mierzona w normalnym tego słowa znaczeniu, a do tej pory wykorzystywano nieadekwatne do tego celu narzędzia. Do 1995 roku metodą wyszukiwania i określania ilości wirusa była izolacja. Ta prosta, bezpośrednia technika sprawdzała się z powodzeniem w przypadku wszystkich wirusów z wyjątkiem AIDS. W tym czasie zwolennicy teorii ładunku wirusa apelowali do naukowców, by ci przyjrzeli się bliżej fragmentom materiałów genetycznych zamiast izolować wirus.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *