Inhibitory proteaz

Chociaż wielkie nagłówki z pierwszych stron gazet nadal przekrzykują się w doniesieniach o ratujących życie właściwościach tych leków, pisana drobną czcionką długa lista skutków ubocznych – od fizycznych deformacji do nagłej śmierci – wydaje się tworzyć zupełnie odrębną opowieść.

Inhibitory proteaz funkcjonują poprzez przerywanie połą-czenia enzymatycznego w powielających się wirusach HIV. Enzymy są proteinami łączącymi bądź rozdzielającymi inne molekuły. Podobnie jak wszystkie retrowirusy, HIV posiada trzy enzymy: odwrotna transkryptaza, integi’aza i proteaza, która rozcina białka, co jest istotnym krokiem w procesie re-produkcyjnym retrowirusów. IInhibitory proteaz blokują pro- teazy poprzez działanie jak cząsteczki dysfunkcyjne, które zajmują miejsce funkcjonalnych i hamują rozcinanie łańcuchów białkowych. Enzymy retrowirusowe podobne są do wielu ludzkich enzymów. Istnieją także liczne ludzkie proteazy, łącznie z tymi, które są odpowiedzialne za trawienie pokarmów.

Inhibitory proteaz są jak leki z pochodnymi nukleozydo- wymi, np. AZT w swej produkcji dysfunkcjonalnych substy-tutów, które zakłócają lub uniemożliwiają prawidłowy proces enzymów. Chociaż producenci inhibitorów proteaz zastrzegają, że lek wymierzony jest bezpośrednio w proteazę HIV, powiększająca się lista skutków ubocznych zażywania leku przeczy tym zapewnieniom. Pochodne nukleozydowe jak AZT, promowane jako skierowane dokładnie w HIV, według założenia mają blokować budowę ludzkiego DNA tak efek-tywnie, jak blokują powstawianie HIV DNA.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *