Jedna z metod zbliżenia

Jedną z metod zbliżenia zbyt odlegle od siebie położonych odcinków zarośniętego przełyku zaproponował Rehbein (1972). Zalecał on przeprowadzenie z dostępu poza- opłucnowego nitki perlonowej przechodzącej przez obie niedrożne części przełyku, Końce ich wyprowadza się na zewnątrz przez jamę ustną od góry, a przetokę żołąd-

kową od dołu. Nitka stanowi drogę wprowadzenia srebrnych oliwek do światła górnej i dolnej części przełyku za pomocą zgłębników. Stopniowe napinanie nitki, dookoła której w miarę upływu czasu wytwarza się włóknisty kanał, powoduje zbliżenie ścian obu odległych segmentów i ich zrost. Ucisk metalowych oliwek doprowadza do odczynu zlepnego, martwicy ściany i udrożnienia światła przełyku. U większości

dzieci systematyczne rozszerzenie prowadzi do prawidłowej drożności przełyku. Jeżeli powstałe światło jest zbyt wąskie, to wykonuje się wycięcie zwężenia i wtórne zespolenie. Metoda ta obecnie jest rzadko stosowana, ale w wybranych przypadkach, może być przydatna.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *