Komunikaty sygnalizowane przez dziecko

Potrzeby dziecka dostrzeżone i zaspokojone przez rodziców zaczynają nabierać znaczenia. Niezwracanie zaś uwagi na nie powoduje, że znaczące stają się dla dziecka wymagania rodziców. Nakazy i zakazy rodzicielskie mogą zostać zakodowane w miejsce . własnych potrzeb.

Wydaje się, iż zalążki „ja” tworzą się, gdy np. matka koncentruje się na doznaniach dziecka, umiejscawia je w centrum swojej uwagi. Wtedy to potrzeby dziecka zaczynają być reprezentowane w jego „ja”.i Powstaje podstawa do wyodrębnienia „ja” spośród potrzeb innych ludzi.

Dostrzeżenie sygnalizowanych przez dziecko komunikatów jest okazją – jak już wiemy – do narodzin psychicznych. Rodzenie się „ja” ma miejsce w atmosferze rodzicielskiej akceptacji doznań dziecka. Także u człowieka dorosłego przejawianie głębszych, wewnętrznych doznań odbywa się, gdy otoczenie akceptuje jednostkę.

Kształtowanie się „ja” wymaga od rodziców odróżniania własnych pragnień od komunikowanych przez dziecko. Gdy brak tego zróżnicowania, mogą powstać symbiotyczne relacje matki z dzieckiem. Kiedy dziecko zostaje włączone w „ja” matki, może dojść do zaburzeń w tworzeniu się granic jego „ja”. A więc nie tylko brak akceptacji potrzeb dziecka, lecz również jakby wchłonięcie jego „ja” nie sprzyja tworzeniu się granic „ja” dziecka. Gdy autentyczne potrzeby człowieka są reprezentowane w „ja”, wiąże się z nimi energia psychiczna. Jego pragnienia mogą być realizowane. Brak reprezentacji wewnętrznych doznań jest doświadczany jako wewnętrzna pustka. Pragnienia nie są uświadamiane i nie komunikuje się ich otoczeniu. Nieujawnianie ich na zewnątrz może być więc skutkiem zaburzeń komunikacji wewnętrznej, nieprzekazywania informacji o własnych stanach wewnętrznych do świadomej części „ja”. Tak więc doświadczenia pozytywne pozwalają żyć pełniej, przeżywać głębiej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *