Konflikty z rodzicami

Marzena czuła się bezbronna, osaczona, niekiedy dostawała histerycznych ataków płaczu. Wówczas słyszała, że jest wariatką.

Pytaliśmy Marzenę, czy w tej strasznej sytuacji mogła liczyć na czyjąś pomoc. Okazało się, że jej mali koledzy z klasy przyglądali się, jak nauczycielka znęca się nad nią, i nie bronili jej. W miarę upływu czasu sami zaczęli jej dokuczać znając jej słabe punkty. Próbowała mówić o swoich kłopotach rodzicom, ale nie znalazła zrozumienia. Prosiła, aby pozwolili jej nie chodzić do szkoły, ale nie zgadzali się na to. Chciała zmienić szkołę, nie znajdowali wystarczająco ważkich powodów, aby takie rozwiązanie zaakceptować.

Uzyskawszy te informacje rozpoczęliśmy pracę nad relacjami Marzeny z nauczycielką i rówieśnikami. Na czym ona polegała? Przede wszystkim na rozładowaniu napięć emocjonalnych związanych z krzywdami wyrządzonymi dziewczynie przez nauczycielkę – nie wyrażonymi w pełni w dzieciństwie. Ważnym elementem było uzyskanie w tej sytuacji zrozumienia i akceptacji od członków grupy psychoterapeutycznej. Po niedługim czasie Marzena poczuła się na tyle dobrze, że postanowiła zakończyć psychoterapię i radzić sobie w życiu sama.

Doświadczenia Marzeny wskazują, że konflikty z rodzicami mogą być wtórne w stosunku do tych, które przeżywa się poza domem, na przykład w szkole. Przeżycia z nauczycielką były źródłem obaw Marzeny, że także inni ludzie będą ją źlertraktować – uznawać za głupią i nienormalną. Zmiana przekonań w tym zakresie nie wystąpiła, mimo iż w kolejnych klasach starała się podejmować walkę z nauczycielką – traktowała ją agresywnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *