Badania USG ciąży Warszawa

Określanie swoich uczuć

Interesującego przykładu rozbieżności pomiędzy jawną intencją a tym, co rzeczywiście skłania nas do przekazania jakiegoś komunikatu, dostarcza fragment książki opisującej wyprawę na Lhotse25. Oto wypowiedź jednego z uczestników: „Słuchaj, Adam, nawet nie wiesz, jak mi głupio. Znasz na pewno te stany, gdy wracasz zmęczony jak pies, wyssany przez słońce, gotowy ugryźć własny but. Schodziłem z obozu drugiego właśnie w takim nastroju i napadłem na twoich, że się rozbili za blisko naszego obozu. Oczywiście nie ma znaczenia, gdzie się rozbili, miało znaczenie, że byłem wściekły”.

Do takiego przyznania się (określenia swoich uczuć) nie dochodzi w konfliktowych rodzinach. Pominę powody, dla których tak się dzieje (wiele kart dalszych tej książki poświęcę właśnie tej sprawie). Kiedy niejawny typ komunikowania ważnych treści dominuje w porozumiewaniu się rodziców z dziećmi, może to mieć poważne konsekwencje dla zdrowia dziecka – zwłaszcza jeśli treść komunikatów rodzicielskich wyraża wzajemnie sprzeczne nakazy czy zakazy26.

Z przyjętego w podejściu interakcyjnym ujmowania zaburzeń w sposób oczywisty wynikają postulaty dotyczące psychoterapii. I tak: w terapii powinni uczestniczyć wszyscy członkowie rodziny, a nie tylko ten z nich, u którego wystąpiły objawy chorobowe. W spotkaniach grupy rodzinnej powinien brać udział psychoterapeuta – w roli zmieniającej się w poszczególnych etapach terapii. Może on być pośrednikiem między nie będącymi w stanie porozumieć się ze sobą małżonkami lub też osobą modelującą, dostarczającą wzoru dobrego, skutecznego komunikowania się itp.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *