Orędownicy ładunku wirusa

Orędownicy ładunku wirusa twierdzą, iż powodem, dla którego ta niebywała aktywność nie została zauważona wcześniej jest fakt niewyobrażalnie szybkiego replikowania się CD4, więc kilka zakażonych wiru-sem komórek T nigdy nie zdoła przedostać się do krwi, gdzie mogą zostać wykryte.

Jednakże, hipotezy te nie dają odpowiedzi na dwa zasadni-cze pytania. Jeśli w organizmie obecne są miliardy HIV, po co korzystać z PCR do odszukania ich? Natomiast jeżeli PCR jest jedynym efektywnym sposobem wykrywania HIV, w jaki sposób naukowcy weryfikują wyniki PCR?

Innym problemem z ładunkiem wirusa jest to, że PCR wykiywa i multiplikuje pojedyncze geny lub częściej ich frag-menty, a nie wirus. Kiedy wykrywa dwa lub trzy fragmenty genetyczne z możliwych dwunastu kompletnych genów, nie jest to dowód na obecność wszystkich genów, całego genomu lub kompletnej wirusowej cząsteczki HIV (141) Co więcej, dana osoba może przez całe życie nosić w swych komórkach cały genom retrowirusowy bez wytworzenia nawet pojedyn-czego wirusa.

Agencja do spraw Leków i Żywności nie zatwierdziła ładunku wirusa do celów diagnostycznych czy badań przesiewowych wirusa. Centrum Kontroli Chorób potwierdza, że specyficzność i czułość PCR są „nieznane” i że „nie zaleca się wykorzystywania PCR do rutynowych badań diagnostycznych”. (142) W ulotce załączonej do testu ładunku wirusa czytamy ostrzeżenie: „test nie powinien być stosowany podczas badań przesiewowych oraz jako test diagnostyczny potwierdzający obecność wirusa HIV”. (143)

Chociaż żadne z prowadzonych dotąd badań nie dotyczyło działania testu PCR na osoby HIV-negatywne, w literaturze medycznej odnotowano wiele przypadków wykrywalnego poziomu ładunku wirusa u tychże ludzi. (144)

Grupa naukowców ze Szkoły Zdrowia Publicznego Johna Hopkinsa zwróciła uwagę na niedokładność wyników testu reakcji łańcuchowej polimerazy, nazywającje metodą zawodną i drogą, kiedy kilkakrotne próby z ich wykorzystaniem dają różne rezultaty w odniesieniu do jednego pacjenta. (145) Ostatnie prace dr. Davida Rasnicka opublikowane w „Maga-zynie biochemicznym” obrazują fakt, iż przynajmniej 99,8% pomiarów testów ładunku wirusa dotyczy nieinfekcyjnych cząsteczek wirusa. Z tego względu PCR powinien zostać za-stąpiony testem, który wykrywa obecność rzeczywistego wi-rusa HIV w plazmie krwi. (146)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *