Przed przystąpieniem do zespalania

Przed przystąpieniem do zespalania brzusznej ściany anestezjolog w jałowych rękawiczkach usuwa wprowadzoną uprzednio sondę i na jej miejsce wprowadza zgłębnik sylastikowy bądź polietylenowy. Po ukazaniu się zgłębnika w przekroju zespalanych odcinków operator przeprowadza go pod kontrolą wzroku przez odcinek dolny do żołądka. W okresie pooperacyjnym zgłębnik służy do żywienia. Po ukończonym zespoleniu sprawdza się jego szczelność wlewając kilka mililitrów roztworu fizjologicznego NaCl do klatki piersiowej w okolicę zespolenia. Opłucna nad przełykiem jest bardzo starannie zespalana szwem ciągłym 5-0 – 6-0, co odtwarza warunki anatomiczne. Klatka piersiowa po rozprężeniu płuc zostaje zamknięta warstwowo bez drenażu. W wyjątkowych przypadkach można pozostawić dren podłączając go do ssania jednobutelkowego (syfonowego).

Operacja z dostępu pozaopluenowego. Noworodka układa się na lewym boku z nieznacznym pochyleniem brzusznym. Cięcie skórne przeprowadza się poprzecznie od linii pachowej przedniej prawej do przykręgoslupowej, okalając łopatką. Po przecięciu mięśnia zębatego przedniego i najszerszego grzbietu łopatka zostaje uniesiona, okostna IV żebra przecięta i zsunięta. Rozpoczyna się ostrożne oddzielanie opłucnej ściennej aż do uwidocznienia śródpiersia i obu odcinków zarośniętego przełyku. Najdelikatniejszego uwalniania wymaga odcinek opłucnej przylegający do żyły nieparzystej w tym miejscu łatwo jest opłucną uszkodzić.

Dalszy przebieg operacji zależy od warunków anatomicznych. Zespolenie jedno- •czasowe wykonuje Się sposobem opisanym powyżej. Po zeszyciu warstwowym powłok klatki piersiowej pozostawia się dren w śródpiersiu tylnym, wyprowadzając go przez międzyżebrze i dodatkowe nacięcie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *