Terapia koktajlowa

Wiele firm farmaceutycznych opiera swe kampanie reklamowe na nierzetelnym eksperymencie z 1997 roku, przekonując w głoszonych sloganach, iż „dowiedziono skuteczności ich leków w walce z HIV, pozwalając długo cieszyć się dobrym zdrowiem”, przyznając jednocześnie, że „z powodu przedwczesnego zakończenia badania nie można jednnoznacznie stwierdzić zależności między lekiem a przeżywalnością”. (79)

Podczas gdy nie istnieją miarodajne dowody na kliniczne korzyści płynące ze stosowania terapii koktajlowej, udo-kumentowano wiele jej skutków ubocznych, którymi są m.in. ból głowy, gorączka, mdłości, wymioty, biegunka, bóle podbrzusza, przemęczenie, dysfunkcje seksualne, wysypka skórna i nadwrażliwość na bodźce, które w niektórych przy-padkach mogą skończyć się śmiercią, uszkodzenie systemu nerwowego, powiększenie lub wyniszczenie wątroby, kamienie nerkowe, fizyczne deformacje takie jak garb czy zapadnięte policzki, cukrzyca, choroby serca i podatność na infekcje np. wirusa cytomegalii (tzw. CMV – może prowadzić do ślepoty). (80)

Media, które uparcie rozpowszechniają teorię o cudotwór-czym oddziaływaniu koktajli inhibitorów proteaz często za-pominają wspomnieć o wysokim odsetku niepowodzeń podczas stosowania tej terapii i dużej grupie pacjentów z HIV, którzy ze względu na mnogość skutków ubocznych musieli przerwać leczenie lub też nigdy nie zdecydowali się na jej rozpoczęcie. Według najnowszych danych 50% osób nie za-uważyło żadnych zmian po kuracji, a 40% zmuszonych było ją przerwać ze względu na pojawiające się skutki uboczne. Dr James Curran szacuje, że „jedynie około 10% pacjentów z HIV w USA trwa przy terapii na bazie cudownego leku”. (81) Więcej informacji na temat chemio terapii/terapii HAART znajdziesz w rozdziałach „Raport o inhibitorach proteaz i leczniczych kok- tailach”, str. 97 i „Ciekawostki o ładunku wirusa” na str. 97.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *