Iniekcja doszklistkowahttp://astir-marmury-granity.pl/Granity-Blaty-granitowe-15.html

Ustosunkowania psychoterapeuty wobec pacjenta

Poszczególne szkoły psychoterapeutyczne w sposób istotny różnią się postulatami dotyczącymi ustosunkowań terapeuty wobec pacjenta. Ograniczę się głównie do rozważenia: 1) nastawienia na kontakt intelektualny, dobre poznawcze zrozumienie problemów pacjenta, umiejętności zakomunikowania mu własnych refleksji, 2) bliskiego emocjonalnego kontaktu, wczuwania się w przeżycia pacjenta, wyrażania wobec niego własnych emocji76.

Psychoterapeuta ma być wrażliwym odbiorcą sygnałów, jakie przekazuje pacjent. Na nastawienie terapeuty do spraw pacjenta wskazuje posługiwanie się klaryfikacją lub interpre-tacją. W pierwszym przypadku chodzi o technikę psychotera-peutyczną traktowaną jako mało dyrektywna, gdyż nie narzuca pacjentowi punktu widzenia psychoterapeuty. Ogranicza się do nazwania przeżywanych przez niego emocji. Psychoterapeuta (odbiorca sygnałów) wykorzystuje własną intuicję, empatię, osobiste doświadczenie, wiedzę o człowieku, aby opisać, w jakim stanie znajduje się pacjent. Taki komunikat nie sugeruje pacjentowi, jak psychoterapeuta rozumie jego problemy. Pomaga mu określić przeżywany aktualnie stan, doznawane uczucia.

Interpretacja jest techniką bardziej dyrektywną, psychoterapeuta bowiem posługując się nią przekazuje pacjentowi własne poglądy. Informuje go, jak rozumie jego problemy, ich mechanizm psychologiczny, źródło itp. Zwykle więc dokonując interpretacji, powracamy do przeszłości pacjenta.

Ja we własnej praktyce stosuję zarówno klaryfikowanie, jak i interpretowanie zachowań. Naturalne bowiem wydaje się zarówno dzielenie z pacjentem odczuciami, jakie się we mnie w kontakcie z nim pojawiają, jak i z myślami, fantazjami na jego temat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *