Wydzielanie dolnego odcinka przełyku

Wydzielanie dolnego odcinka przełyku z tkanek oLaczających przeprowadza się niezwykle ostrożnie ze względu na możliwość uszkodzenia wyjątkowo skąpego jego ukrwienia. Do światła obwodowego odcinka wprowadza się miękki cewnik w celu sprawdzenia drożności, wykluczenia dodatkowych przewężeń, odbarczenia żołądka z nagromadzonej wydzieliny. Pozostaje on w świetle do chwili zakładania szwów na grzbietową ścianę przełyku ułatwia to odnalezienie błony śluzowej dolnego segmentu. Wydzielanie przetoki przełykowo-tchawiczej i jej podwiązanie powinno się odbyć możliwie Szybko ułatwi to prowadzenie znieczulenia i prawidłową wentylację płuc.

Górną część zarośniętego przełyku uwalnia się rozlegle z tkanek otaczających na wprowadzonej przez anestezjologa poprzez nos sondzie przełykowej. Szczególną uwagę zwraca się na rozdzielenie więzadłowych połączeń między górną częścią przełyku a tchawicą. W przypadku istnienia przetoki przełykowo-tchawiczej górnej, po oddzieleniu obu narządów zakłada się na ich ściany pojedyncze szwy jedwabne 5-0, ponieważ najczęściej jest to połączenie bok do boku.

Przystępując do zespolenia wycina się na szczycie górnej części przełyku w błonie mięśniowej, a następnie w błonie śluzowoj otwór o wymiarach odpowiadających światłu dolnego odcinka, pobierając wydzielinę na posiew i antybiogram. Zbyt rozległe wycięcie zakończenia górnego zarośniętego segmentu przełyku znacznie utrudni, a czasem nawet uniemożliwi zespolenie jednoczasowe. Obfite krwawienie z przekroju obu części przełyku przygotowanych do zespolenia świadczy o prawidłowym ukrwieniu i stanowi dowód na to, że naczynia nie zostały uszkodzone w czasie separowania. Stwierdzenie zasinienia brzegów, nawet na niewielkiej przesLrzeni, wymaga ich wycięcia, gdyż mogą one stanowić słaby punkt zespolenia. Na grzbietową ścianę zespalanych odcinków zakłada się 3-4 pojedyncze szwy jedwabne atraumatyczne 5-0, chwytając całą grubość ściany. Szczególną uwagę zwraca się na to, aby błona śluzowa obu części przełyku była zespolona. Szwy zakłada się blisko przełyku, a wiąże niezbyt mocno, aby nie spowodować brzeżnej martwicy tkanek, która może stać się przyczyną rozejścia zespolenia po operacji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *