Zaburzenia psychiczne w okresie dorastania

W czasie wizyt naszego zespołu terapeutycznego w domu Marka zaczął on zgłaszać pretensje wobec rodziców, wyrażać własne odmienne opinie. Zaczął zapraszać do domu swoich kolegów. Rozpoczął równocześnie naukę w szkole. Wyzwalał się stopniowo spod nadmiernej opiekuńczości matki.

Po zakończeniu trwającej około roku psychoterapii Marek co pewien czas prosił mnie o rozmowę. Nasze spotkania nie były częste (raz na rok czy dwa lata). Zdał maturę. Podczas jednego ze spotkań powiedział mi, że znów zaczyna czuć lęk. Nie potrafił powiedzieć, czego się boi. W czasie rozmowy wyłoniła się przyczyna. Zmarła babcia Marka. Nie był z nią mocno związany, więc nie jej utrata mogła być powodem niespecyficznego lęku. Doszliśmy do wniosku, że ta śmierć mogła pobudzić tkwiące głęboko w nim obawy przed utratą bliższej mu niż ona osoby.

Doświadczenia z psychoterapii Marka okazały się zbieżne z opisem fobii szkolnej, jaki znajduje się w przetłumaczonej na język polski książce J. B. Weinera pt. Zaburzenia psychiczne w okresie dorastania, poświęconej trudnościom młodzieży w wieku dojrzewania. Okazuje się, że mechanizmy psychologiczne trudności Marka znajdują potwierdzenie w wynikach badań wielu autorów. Badacze są zdania, że na powstanie i przebieg fobii szkolnej mają wpływ wzorce interakcji w rodzinie. Matka dziecka z taką dolegliwością jest wobec niego nadmiernie opiekuńcza. Od wczesnych lat życia chroni dziecko, zabiega o jego miłość i przywiązanie. Łatwo ulega jego nadmiernym, nierealnym wymaganiom.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *