Zapis doświadczeń pozostaje w umyśle dziecka

Zapis doświadczeń pozostaje w umyśle dziecka. Niekiedy udaje się go ujawnić w toku psychoterapii. O istnieniu tych doświadczeń możemy wnosić na podstawie zachowań pacjenta. Mam tu na myśli takie komunikaty, które przekazywane są w sposób niezamierzony.

Znaczące ze względu na opisywane zjawisko były moje kontakty z rodzicami pacjentów. Informowali mnie oni o wczesnodziecię- cych doświadczeniach, których sam pacjent nie pamiętał. Opisany tu stan rzeczy ilustrują moje kontakty psychoterapeutyczne z Ryśkiem i jego matką. Rodzice chłopca rozwiedli się, gdy miał on pięc lat. Rysiek prawie nie pamiętał ojca. Mówił, że nie interesuje się nim obecnie. Nie pamiętał, aby w przeszłości ojciec coś dla niego znaczył. Mówił nam natomiast, że ma kłopoty z matką. Nie jest w stanie porozumieć się z nią. Podczas spotkań z matką dowiedziałam się, że w przeszłości z osobą ojca wiązały się bardzo silne emocje Ryśka. Opowieść ta była okraszona licznymi zarzutami pód adresem byłego męża i dowodami własnej nie-skazitelności. Tu przytoczę tylko relacje dotyczące doświadczeń Ryśka.

Po rozwodzie ojciec wyprowadził się z domu. Rodzice postanowili, że będzie spotykał się z synem tylko w niedzielę w cukierni. Rysiek był mocno zdezorientowany. Ciągle dopytywał się o ojca i z niepokojem czekał na niedziele. Bardzo za ojcem tęsknił. Okazywał wielką radość przy każdym powitaniu oraz wielką rozpacz przy pożegnaniu. Nie chciał puścić go od siebie, płakał, krzyczał. Kiedy w końcu udało się go odciągnąć od ojca, matka dostrzegała, że był niespokojny i płaczliwy przez kilka następnych dni.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *