Zdjęcia obejmujące klatkę piersiową

Zdjęcia obejmujące klatkę piersiową wraz z jamą brzuszną wykonuje się w pozycji przednio-tylnej i bocznej w ułożeniu dziecka poziomym i pionowym. Jeżeli dolny odcinek łączy się z drogami oddechowymi, to obecne w nim powietrze dość wyraźnie zarysowuje kontury jego ścian. Można wówczas z dużym prawdopodobieństwem ocenić odległość obu odcinków zarośniętego przełyku. Obecność równomiernie rozmieszczonych gazów w jelitach świadczy o istnieniu przetoki przełykowo- -tchawiczej, jednocześnie wyklucza współistnienie innych wad w układzie pokarmo-wym. Brak powietrza w jelitach nie jest jeszcze pewnym dowodem na to, że zarośnięty przełyk nie ma połączenia z drogami oddechowymi, gdyż przetoka może być okresowo niedrożna.

Częściową niedrożność przełyku rozpoznaje się zwykle u niemowląt kilkumiesięcznych, u których zaczynają narastać trudności połykania przy zagęszczonym pożywieniu. Otwór w błonie przegradzającej światło przełyku, którego rozmiary wystarczają dla przechodzenia płynów i mieszanek stosowanych w pierwszym okresie życia, staje się zbyt wąski przy pokarmach papkowatych. Występują: dysfagia, krztuszenie się i nawracające zapalenie płuc.

W przypadku wątpliwego wyniku badań rtg wskazana jest ozofagoskopia w celu ocony stanu błony śluzowej i poziomu przetoki przełykowo-Łchawiczej górnej. Przy częściowej niedrożności przełyku ozofagoskopia umożliwia dokładne sprawdzenie rodzaju przeszkody, ocenę jej grubości i rozległości. Szerokie połączenia przołykowo-tchawicze wykrywa się również podczas wziernikowania przełyku (7).

Postęp w badaniach ultrasonograficznych i cchograficznych umożliwia obecnie rozpoznanie wrodzonego zarośnięcia przełyku i innych wad przed urodzeniom dziecka. Każda matka z wielowodziem powinna być badana ultrasonografem, a następnie po 6 miesiącach ciąży wykonuje się badanie dwuwymiarową echografią (17). Wówczas już dokładnioj można określić rodzaj zaburzenia rozwojowego. Poród odbywa się w ośrodku specjalistycznym, który bezpośrednio po urodzeniu prze-kazuje noworodka do leczenia na oddziale chirurgii dziecięcej. Prenatalne rozpoznanie różnych zaburzeń rozwojowych było już kilkakrotnie ustalane w Polsce. Nie jest to jednak jeszcze postępowanie rutynowe. Należy przypuszczać, że wraz z poprawą zaopatrzenia ośrodków służby zdrowia i wyszkoleniem odpowiednich kadr w niedalekiej przeszłości będzie stosowane częściej, przyczyniając się do poprawy wyników operacyjnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *