ZDROWIE PUBLICZNE, RELACJE SPOŁECZNE I AIDS

o dwóch dekadach ciągłych ostrzeżeń o zbliżającej się ®§D epidemii AIDS wśród heteroseksualistów, żadna z tych wizji się nie zmaterializowała. W przeciwieństwie do skrajnych przewidywań, AIDS ogranicza się niemalże wyłącznie do pierwotnych grup ryzyka. (172) Nawet wśród nich liczba przypadków AIDS nigdy nie wzrosła do wcześniej projekto-wanych proporcji. Kiedy AIDS w Ameryce zaczyna walczyć ze swoją haniebną reputacją, nasza uwaga skupia się na tych częściach świata, z których płynie morze wstrząsających, acz-kolwiek nieudowodnionych informacji na temat rzekomych diagnoz. (173)

Informacje z Centrum Kontroli Chorób Stanów Zjedno-czonych ujawniają, że różnice między oficjalnymi raportami AIDS i rzeczywistymi danymi na ten temat mają swój początek w 1987 roku. W tym czasie powołano agencje do spraw zdrowia publicznego, które miały ignorować własne wnioski i wyniki badań na rzecz promowania stwierdzenia, że „każdy jest narażony na AIDS”. (174, 175) Chociaż to przeświadcze- nie nigdy nie miało, i prawdopodobnie nie będzie mieć uza-sadnienia medycznego, według badań marketingowych wsparcie na rzecz walki z AIDS nie byłoby możliwe bez wy-raźnie postawionej tezy, iż AIDS jest szerzącym się zagroże-niem zdrowotnym dla całego świata. Z tego względu CKC zdecydowało się na wprowadzenie strategii lekceważącej fakty, by „móc organizować wsparcie dla finansów publicznych”. (175) Wirolog z Centrum Kontroli Chorób, dr Walter Dowdle przyznał: „Tak długo, jak AIDS określano chorobą homoseksualistów i narkomanów, jej szanse bycia na szczycie drabiny dotacji sukcesywnie spadały”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *