Zespół po perykardiotomii

Po zabiegach połączonych z szerokim otwarciem osierdzia – niezależnie od tego, czy operacja dotyczyła komór, zastawek, naczyń, osierdzia – powikłaniem występującym w ok. 36% jest zespół po perykardiotomii (z.p.p.), opisany po raz pierwszy przez Soloffa.

Etiologia. Etiologia zespołu nie jest jeszcze w pełni wyjaśniona. W latach 1963-70 wysunięto hipotezę osobniczej nadwrażliwości na antygen powstały w wyniku urazu serca czy infekcji wirusowej. W 1972 r. wykazano obecność przeciwciał w surowicy krwi chorych, u których po operacjach rozwinął się z.p.p. Uważa się, że wytwarzanie przeciwciał jest reakcją organizmu na zmianę antygenowości tkanki sercowej, spowodowaną urazem operacyjnym i zakażeniem wirusowym. Bierze się pod uwagę możliwość występowania wspólnych przeciwciał przeciwsercowych i przeciwwiru- sowych (4, 7). Zespół po perykardiotomii częściej występuje między lutym a czerwcem, a rzadziej w pozostałych miesiącach roku. Zależnie od sytuacji epidemiolo

gicznej chorób wirusowych obserwuje się wzrost miana przeciwciał przeciw różnym typom wirusa. Zakażenie może nastąpić bezpośrednio przez otwarte osierdzie, pośrednio przez jamę nosowo-gardłową chorego, narażonego w czasie pobytu w szpitalu na tego typu infekcje, bądź też przez krew przetaczaną w czasie zabiegu i w okresie pooperacyjnym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *